Nieuw bos in Haaltert


Begin 2022 is het officieel: Natuurpunt Haaltert koopt 17 hectare waardevol natuurgebied. Ons doel? 50.000 bomen planten op 3 jaar tijd. Zo creëren we een belangrijke groene long en een prachtig wandelparadijs in Haaltert. Ons bosproject krijgt de naam Hoombos. Het uitgestrekte natuurgebied betekent een grote en belangrijke stap vooruit voor onze lokale natuur. 

Een nieuw bos, dat klinkt goed! Maar hoe begin je daaraan?

De kleur van honing


De benaming Hoom spreekt tot de verbeelding. Denk jij ook meteen aan het Engelse woord home? Die verklaring is best mogelijk. Toch is de naam van dit afgescheiden gehucht van Heldergem waarschijnlijk afgeleid van het Germaanse hunu*, verwant met ons woord honing. Het glooiende landschap waar je nu voorstaat was vroeger een geurende bloemenzee. De uitgestrekte weilanden vol gele bloemen vormden een geliefde en belangrijke voedselbron voor bijen. Zij raapten hier vlijtig zoemend hun klompjes stuifmeel bij elkaar. Hoom verwijst naar de zachtgele kleur van honing.


*Bron: Toponymisch woordenboek van België, Nederland, Luxemburg, N-Frankrijk en W-Duitsland door Maurits Gysseling (1960)

Wandelroute ‘Naar de bronnen van de Steenbeek’


Wilgenrijen en bosschages, akkers en weiden, klaterende beekjes en bronnetjes, maken van Hoombos een afwisselend geheel dat charmeert in elk seizoen. Ruig en hostiel in de winter, lieflijk en zacht in de zomer, heerlijk mooie luchten in de lente en herfst. Geniet van de weidse akkers, een thuis voor veel akkervogels (gele kwikstaart, grauwe gors, kievit, veldleeuwerik). 

Het natuurgebied kent ook een rijke flora (dotterbloem, sleutelbloem, speenkruid, knoopkruid, wilde peen, margriet). 

Landschap lezen


De eerste stap is samen op verkenning gaan. We kijken naar het reliëf en de aanwezige planten. In functie van de verschillende landschapselementen selecteren we zorgvuldig de inheemse struiken en bomen die hier perfect passen. De aanplant gebeurt in verschillende fasen en vooral in het najaar. 

We gaan brede struikgordels creëren aan de bosranden. Die groene mantels vormen een cruciale voedselbron en schuilplaats voor insecten, vogels en kleine zoogdieren. Na de lage beplanting (meidoorn, sleedoorn, rode kornoelje,…) volgt een halfhoge struiklaag (vogelkers, veldesdoorn, hazelaar,…). Het interne bos wordt beplant met hoge bomen (linde, eik, els, iep,…). Tenslotte kiezen we ervoor om enkele delen van het natuurgebied spontaan te laten verbossen. 

Een duik in de geschiedenis


Vroeger was Hoom een avontuurlijk speelparadijs. Het frisse water van de Steenbeek was glashelder en zat boordevol stekelbaarsjes. De plaats waar het kabbelende riviertje in de Molenbeek uitmondt, was een stuk breder door erosie. Daar kregen de meeste jongens van Heldergem hun eerste zwemles – met of zonder zwembroek. Een zwembroek bestond uit twee aan elkaar geknoopte zakdoeken die bij de eerste duik al naar beneden zakten. Ach, toen stak dat allemaal niet zo nauw. 

Onze voorouders beleefden hier eindeloze zomers van ravotten, kampen bouwen en verstoppertje spelen. Maar tijdens strenge winters zag het landschap er helemaal anders uit. De oudste bewoners van ons dorp herinneren zich nog dat Hoom na hevige sneeuwval compleet van het dorp was afgesloten. De kinderen die hier woonden, konden toen dagenlang niet naar school. 

Vogels rond  Hoombos


                                                                                                   

De buizerd is de meest opvallende roofvogel rond Hoombos. Hij vliegt op thermiek over de velden. Zijn schrille roep is van ver hoorbaar.


De torenvalk hangt stil en geduldig in de lucht, wachtend op een prooi. Hij beweegt snel met zijn vleugels en vliegt tegen de wind in met zijn gespreide staart. 


De ransuil gaat op jacht bij valavond. Dan vliegt hij geruisloos over de velden. Zijn grote oranje ogen vallen meteen op


De gele kwikstaart waggelt ongeduldig met zijn staart en zoekt insecten op de grond. Het mannetje overziet graag zijn territorium vanaf een uitspringend landschapselement


Bloemen rond  Hoombos


                                                                                                 

Spits havikskruid is een zeldzaam plantje dat graag op een hogere berm groeit, juist buiten de draadafsluiting. Daar grazen de dieren het gras kort én laten ze geen mest achter


Ruig klokje is een prachtig inheems bloemetje dat de laatste jaren sterk achteruit is gegaan. De plant verkiest open plekken en schone bosvloeren, liefst met een vleugje schaduw.


De margriet bloeit op haar mooist rond juni. Je vindt de bloem vooral in graslanden die gemaaid worden nádat de plant haar zaden heeft gevormd. 


In het voorjaar duikt een opvallend gele bloem op in de bossen van Haaltert en Erpe-Mere. De dotterbloem is een typische soort voor natte graslanden.